Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/2782 K.2025/9105

Sanık müdafinin 23.03.2020 tarihli temyiz dilekçesi ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat kararının, " ceza verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile temyiz edildiği, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından sahte belge düzenleme suçundan kurulan hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararına yönelik bir temyizin bulunmadığı anlaşılmakla; yalnızca "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/a-2, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 53... . maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık ve müdafinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesinin kararındaki mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına,

sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; sanık hakkında beraat kararı verilmesinin doğru olmadığına, matrah artırımında bulunulduğu için müvekkili hakkında “ ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz istemi; suçun unsurlarının oluştuğu ve sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Pendik Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün... vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, vergi incelemesi amacıyla 2010, 2011, 2012, 20 13... takvim yıllarına ait defter ve belgelerin ibrazı istemini içeren 19.06.2015 tarihli istem yazısının 22.06.2015 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilmesine karşın yasal süre içerisinde 09.10.2014- 31.10.2014 tarihleri arasında düzenlenen belgeleri ibraz etmeyerek atılı suçu işlediği kabulü ile hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın yapılan incelemede.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 139. maddesine göre vergi incelemelerinin esas itibariyle incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılacağı, aynı Yasanın 139/2 maddesinde ön görülen istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmesi durumunda incelemenin yerinde yapılması imkansız olur ise, mükellefe defter ve belgelerini incelemek için ibraz etmesine dair tebligat yapılacağı, bu durumda mazereti olmaksızın belli edilen zamanda defter ve belgelerini getirmeyenlerin bunları ibraz etmemiş sayılacağı,

bu düzenlemeye rağmen: mükellefe ait ait defter ve belgelerin yandığından İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2014/1421 Esas sayılı davası neticesinde zayi belgesinin bulunduğu, 09.10.2014 olan yangın tarihinden sonra herhangi bir defter tasdik bilgisinin ya da fatura basım bilgisinin bulunmadığı,

sahte düzenlenen faturalara dayanan makbuz ve ödeme belgelerinin varlığının da ispatlanamadığından sanığın mücbir sebep olan yangın nedeniyle istenen defter ve belgeleri ibraz edemediği anlaşılmakla gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyete ilişkin kararının kaldırılması ile sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi delâletiyle aynı Kanun’un 303/1-a. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de;

mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g. maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,