Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/283 K.2025/2132

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesi delaletiyle 179/2 maddesi, 53/1-2-3, 58/6-7 uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirliğe karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz istemlerinin esastan reddi kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığı temyiz isteği, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü sanığın idaresindeki araçla, kontrol uygulaması gerçekleştirilen noktadan kolluk görevlilerin üzerine aracı sürmek suretiyle hızla kaçtığı, aralıksız takip sonucu 150 metre kadar sonra durdurulduğu, araçtan inen sanığın görünüş itibariyle çok alkollü olduğunun anlaşıldığı ancak kendisinin alkolmetreyi üflemeyi reddetmesi üzerine hastaneye götürülerek sanıktan kan örneğinin alındığı,

anılan kan örneğinin alınması işleminin 5271 sayılı CMK'nın 75.maddesine aykırı şekilde süresinden sonra onanması sebebiyle hukuka aykırı delil niteliği taşıdığından bahisle sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut ve hukuka uygun elde edilmiş delil mevcut olmadığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesince isabetli görülmemiş, duruşma açılarak yeniden yargılama yapılma yoluna gidilmiş, olay günü, sanığın trafik denetimi yapan kolluk görevlilerinin dur ihtarına uymayarak, kendilerinin can güvenliğini tehlikeye düşürmek suretiyle araç kullandığının ve sanığın görünüş itibariyle çok alkollü olduğunun anlaşıldığı gözetilerek sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesi delaletiyle 179/2 maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

5271 sayılı CMK'nın 286/2-d. maddesi gereğince 28.02.2019 tarihinden sonra ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 5271 sayılı CMK 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararlarının temyize tabi olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Kolluk görevlilerince tutulan olay tarihli tutanağa göre, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 179/2 maddesinde düzenlenen somut tehlike suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesi delaletiyle 179/2 maddesi hükümlerine göre hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hükmün ikinci fıkrasında yer alan ''TCK’nın 179/3. mad.si delaletiyle 6763 sy.lı ys.nın 16. maddesi ile değişik TCK 'nun 179/2. maddesi'' ibaresinin kaldırılarak yerine "5237 sayılı TCK'nın 179/2 maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,