Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/412 K.2025/5688

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 13.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, katılan vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 13.03.2024 tarihli bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 18.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığa az ceza verildiğine ve verilen hapis cezasının seçenek yaptırımlarına çevrilmemesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede. 28.10.2014 günü saat 14:30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı otomobil ile Mezitli ilçesi ... Mahalle ... Bulvarında seyir halinde iken tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu ...

Oteli önünde yaya geçidinden karşıdan karşıya geçmekte olan yaya ...'a çarparak yaralanmasına neden olduğu, tedavi için Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde şahsın 31.10.2014 günü ölümü ile sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın 2918 sayılı KTK'nın 74. maddesinde düzenlenen yayalara ilk geçiş hakkının verilmesi kuralını ihlal ederek tam kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının 910 gün yerine 900 gün şeklinde ve günlüğü 20 TL den adli para cezasına çevrilmesi sırasında sonuç cezanın 18.200 TL yerine hesap hatası yapılarak 18.000 TL olarak belirlenmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi, 2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca, dosya kapsamında sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında E ve A2 sürücü belgesinin bulunduğu,

sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin tüm sınıfları kapsar şekilde geri alınmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Mersin

23. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 1 numaralı bendin 4 ve 5. paragraflarının çıkarılarak yerine '"Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine.