Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/4548 K.2026/3761

İstanbul

30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2020/193 Esas, 2022/640 Karar sayılı kararına yönelik, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 10.03.2025 tarihli ve 94660652-105-34-3257-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.03.2025 tarihli ve KYB-2025/34692 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.03.2025 tarihli ve KYB-2025/34692 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalafet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 359/b-1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1 ve 62/2. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/11/2022 tarihli ve 2020/193 esas, 2022/640 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

15/04/2022 tarihinde yürürlüğe giren Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen fıkrada yer alan, "(Ek fıkra:8/4/2022-7394/4 md.) Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır." şeklindeki düzenlemeler birlikte nazara alındığında,

sanık hakkında 20 16... takvim yıllarında işlenen suçlara ilişkin, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde öngörülen tek bir zincirleme suç hükümlerinin uygulanmak suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2022 tarihli ve 2020/193 Esas, 2022/640 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 2017 takvim yıllında sahte belge düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın istinaf talebinin süre yönünden reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2023/286 Esas, 2023/237 Karar sayılı kararına karşı sanığın itirazının reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 24.05.2023 tarihli ve 2023/13 Değişik İş sayılı kararı nedeniyle 14.12.2022 tarihi itibarıyla kesinleştirildiği anlaşılmıştır.

2.15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere.

“Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” cümlesinin eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde.

"Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.

359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.” Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır. 3. 5237 sayılı Kanun’un zincirleme suç başlıklı 43 üncü maddesinin birinci fıkrası. "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir.

Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. (Ek cümle: 29/6/2005 – 5377/6 md.) Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır. Şeklinde düzenlenmiştir. 4. Zincirleme suç durumunda aynı suçun birden fazla işlenmiş olması söz konusudur.

Ancak bu suçlar, aynı suç işleme kararı kapsamında işlenmekte ve bu suçlar arasında subjektif bir bağ bulunmaktadır. Bu nedenle, kişiye bu suçların her birinden dolayı ayrı ayrı değil, bir ceza verilmekte ve cezanın miktarı artırılmaktadır. 5. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; kanun yararına bozma talebine konu İstanbul

30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2020/193 Esas, 2022/640 Karar sayılı kararı ile sanığın 2017 takvim yılında sahte fatura düzenlenme suçundan mahkumiyetine hükmolunduğu, bununla birlikte; sanığın aynı mükellefiyetine ilişkin 2016 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, İstanbul

55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.01.2020 tarihli ve 2019/621 Esas, 2020/12 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine karar verildiği, mahkumiyet kararının 06.02.2020 tarihinde kesinleşmesini müteakip 7394 sayılı Kanun uyarınca uyarlama yargılaması yapıldığı ve İstanbul

55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2023 tarihli ve 2022/437 Esas, 2023/751 Karar sayılı kararı ile verilen "...Mahkememizin 09.01.2020 tarih ve 2019/621 esas, 2020/12 karar sayılı ilamında değişiklik yapılmasına yer olmadığına, infazın kaldığı yerden devamına" ilişkin kararın da itiraz edilmeden 05.02.2024 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;

sanık hakkında 7394 sayılı Kanun ile değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 7. maddesi uyarınca lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi, sanığın eylemlerinin zincirleme suç kapsamında kaldığının kabulü halinde 213 sayılı Kanun'un 359/b ve 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca artırım oranı belirlenerek, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulduktan sonra, İstanbul

55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.01.2020 tarihli ve 2019/621 Esas, 2020/12 Karar sayılı ilamı ile verilen cezanın mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İstanbul