Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/5 K.2025/6250

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 5237 sayılı Kanunun 89.maddesinin dördüncü fıkrasında yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 5237 sayılı Kanun'un 67/4. fıkrası uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 28.02.2012 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. fıkrasında öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin hüküm tarihinden önce 28.02.2024 tarihinde gerçekleştiği, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşıldığından,