Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/5120 K.2026/1361

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. Maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 10.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen bozma kararı üzerine,

dosyanın gönderildiği İlk Derece Mahkemesince davacının talebinin reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda, Tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır

10. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli 2014/11 65... /793 karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının seçim günün silah taşımak suçundan hakkında yapılan yargılama neticesinde eylemine uyan 298 sayılı Kanunun 79 uncu maddesinin atfı ile aynı Kanunun 171 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince mahkumiyeti ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve suçta kullanılan silahın müsaderesine karar verildiği,

kararın 27.10.2015 tarihinde kesinleştiği, kararın 27.10.2015 tarihinde kesinleştiği, Mahkemece 01.08.2019 tarihinde ek karar ile müsaderesine karar verilen suça konu silahın yediemin sıfatı ile davacı da bırakılmasına dair karar verdiği,ancak ek karar tarihinden önce müsaderesine karar verilen silah ile ilgili olarak 06.07.2018 tarihinde Milli Savunma Bakanlığı aracılığı ile silahın 3. kişiye satılmış olduğu, Diyarbakır

10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1165 Esas, 2015/793 Karar sayılı ilamında belirtilen 5 yıllık denetim süresi sonunda davanın düşmesine ya da davacının beraatine karar verilmediğinin dosyanın fiziken celbedilerek incelenmesi neticesinde görüldüğü, UYAP üzerinden yapılan sorgulamada da anılan hususun teyit edildiği, davacının adli sicil ve arşiv kaydının incelenmesinde denetim süresi içerisinde (30/01/2020 tarihinde) İzmir

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/226 Esas, 2020/358 Karar sayılı dosyasında Alkol veya Uyuşturucu Maddenin Etkisi Altındayken Araç Kullanma suçunu işlediğinin anlaşıldığı, anılan kararın 01/07/2020 tarihinde kesinleştiği, bu durumda Diyarbakır

10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1165 Esas, 2015/793 Karar sayılı dosyasında, karar tarihi gözetildiğinde miktar itibariyle kesin olduğu anlaşılan 2.000,00 TL adli para cezasının açıklanması gerektiği, bu haliyle tazminat şartlarının oluşmadığı, müsadere kararının kesinleşmesinin beklenmeden silahın Milli Savunma Bakanlığına devredilmesi işleminin hukuka aykırı bir hali kalmadığı, halihazırda zaten müsadere edilmesi gerektiği, davacının zararı oluşmadığından maddi tazminata hak kazanamayacağı, el koyma nedeniyle manevi tazminata da hükmedilemeyeceği değerlendirilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bozma ilamına uyularak yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, inceleme sırasında UYAP'tan yapılan kontrolde hükmün açıklandığı, istinaf aşamasında olduğu, henüz kesinleşmediği, bu haliyle tazminat şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla, Diyarbakır

6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye UYGUN olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır