Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/514 K.2025/5696

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/5-1a, 52/2-4 ve 53/6. maddeleri uyarınca 21.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle ehliyetine el konulmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafinin temyiz sebepleri; erteleme hükümlerinin ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

26.07.2014 günü saat 07.20 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahal içi, 50 km/s hız sınırının bulunduğu, bölünmüş, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan ışık kontrollü kavşağa geldiğinde ön ilerisinde kırmızı ışıkta beklemekte olan araçlara çarpması neticesinde ...'in öldüğü,

...'in basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve vücudunda 2.derecede kemik kırığı oluşacak şekilde, ...'in basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve vücudunda 3.derecede kemik kırığı oluşacak şekilde, ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in ise basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralandıkları olayda, hükme esas alınan kaza tespit tutanağı ile 13.08.2014 tarihli bilirkişi raporunda;

sanığın kavşaklara yaklaşırken yavaşlama ve sinyalizasyon ışıklarına riayet etme kurallarına uymaması sebebiyle asli ve tam olduğu belirtildiği anlaşılmakla, Mahkemece asli ve tam kusurlu kabul edilen sanık hakkında üzerine atılı bulunan taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde.

TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli ve tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümü ile birden fazla kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında,

adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 11 ay hapis cezası, adli para cezasına çevrilmesi sırasında 1060 gün belirlenip günlüğü 20 TL'den olmak üzere sonuç cezanın 21.200 TL olarak belirlenmesi yerine hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 21.000 TL olarak belirlenmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesine yönelik sanık müdafii temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün 4.fıkrasının 1.ve 2.paragrafının çıkarılarak yerine ''Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4.maddesi delaleti ile 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1060 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,