Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/5401 K.2026/3487

Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davalı vekili ve davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde.

14.11.2024 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi arasında verilen kararlara ilişkin kesinlik sınırının belirlenmesinde,

7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un "12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek 1 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “on” ibaresi “bin” şeklinde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

(3) İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır.” şeklindeki 22. maddesinin yürürlükte olduğu,

Temyize konu İlk Derece Mahkemesi'nce verilen kararın, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 22. maddesindeki düzenleme gereği miktar itibarıyla temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK'nın 341/2. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız elkoyma nedeniyle 25.09.2019 tarihli duruşmada açıkladığı şekliyle 151.500,00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin, davacıya ait 64... plakalı traktöre 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçu kapsamında 22.11.2012 tarihinde el konulduğu, davacı hakkında yapılan yargılama sonunda atılı suçtan 7.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, suçta kullanılan traktörün ise, traktörün müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağından bahisle müsaderesine yer olmadığına ve sahibine iadesine karar verildiği,

müsadereye yer olmadığı kararının sanığın suçu işlememesine dayalı olmadığı, el koymanın usulüne uygun olduğu, aracın zaman içerisinde kullanılmamasından kaynaklanan yıpranmadan dolayı idarenin bir kusurunun bulunmadığı, idare tarafından sanığın malvarlığı değerinin korunması için gerekli tedbirlerin alınmadığı, amaç dışı kullanıldığı ve zamanında geri verilmediğine yönelik bir bir bilginin de bulunmadığı,

bu itibarla 5271 sayılı CMK'nın 141/1-j maddesi uyarınca tazminat isteme koşullarının oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davacının temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada, davacı tarafından dosyaya ibraz edilen ve traktörün teslim alınmasının akabinde dava konusu traktör için çeşitli bakım ve onarım işlemleri için yapılan 5.500 TL'lik masrafın maddi tazminat miktarını oluşturduğu,

manevi tazminatın ise kişilerin uğramış oldukları haksız fiil sonucu manevi alemlerinde oluşan zararın giderilmesi amacını taşıdığı, davacıya yönelik haksız bir fiilden söz edilemeyeceğinden davacının manevi zararının da oluştuğundan bahsedilemeyeceğinden bahisle davanın manevi tazminat yönünden reddine, maddi tazminat yönünden ise kısmen kabulü ile 5.500 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın süresinde açılmadığına, reddine karar verilmesi gerektiğine, el koyma tarihindeki yasal düzenleme gereğince davacının tazminata hak kazanamayacağına, hükmedilen tazminat miktarının fahiş olduğuna, faize hükmedilmemesi gerektiğine ve faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğuna, davacının temyiz sebepleri; traktörüne 7 yıl boyunca el konulması, traktörün orman deposunda çürümeye bırakılması,

traktörün tamir ve bakımı için yapılan ödemeler, traktöre el konulan zaman zarfında çiftçilik faaliyetlerini yürütmek bakımından başkalarının traktörlerini kullanmak üzere yapmış olduğu ödemeler göz önünde bulundurulduğunda hükmedilen maddi tazminatın gerçek zararının çok altında olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Uşak

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/57 Esas – 2014/265 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacıya ait traktöre 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçu kapsamında 22.11.2012 tarihinde el konulduğu, davacı hakkında yapılan yargılama sonunda atılı suçtan 7.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, suçta kullanılan traktör bakımından ise, traktörün müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağından bahisle müsaderesine yer olmadığına ve sahibine iadesine karar verildiği, kararın 24.01.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacıya tebliğ edilmediği,

el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, Kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın maddi tazminat yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, davalı vekili ve davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Uşak