Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/5695 K.2026/3794

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen 18.03.2025 tarihli asıl kararın ve 06.05.2025 tarihli ek kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 11.404,27 TL maddi tazminatın ve 15.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş,

bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 11.326,52 TL maddi, 79.200,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, 06.05.2025 tarihli ek karar ile bozma ilamı öncesi verilen karar yalnızca davacı vekili tarafından temyiz edildiğinden davacı lehine kazanılmış hak dikkate alınarak hükmün kısa kararı ile gerekçeli kararında maddi tazminat miktarı farklı gösterildiğinden maddi tazminat yönünden kısa kararda geçen "11.326,52 TL" ibaresinin "11.404,27 TL" olarak tashihine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin asıl karara ve ek karara karara yönelik temyiz istemi; davacının tutuklu kaldığı süre de dikkate alındığında hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının düşük olduğuna ilişkindir. Davalı vekilinin asıl karara ve ek karar karara yönelik temyiz istemi; davanın Adalet Bakanlığı'na karşı açılması gerektiğinden davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmesi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarlarının yüksek olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

İlk derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/38 Esas – 2021/63 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 17.12.2019-15.05.2020 tarihleri arasında 150 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 26.03.2021 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı,

tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre. 6100 sayılı HMK'nın 304. maddesi gereğince sadece hükümdeki yazı ve hesap hataları mahkemece re'sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir.

HMK'nın 305. maddesinde de hüküm fıkrasında taraflara tanınan hakların ve yüklenen borçların tavzih yoluyla sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Bir başka anlatımla hükmü değiştirici nitelikte, taraflara tanınan hakları ve yüklenen borçları değiştirir mahiyette hüküm genişletilemez ve sınırlanamaz (HMK m. 305/2). Başka bir anlatımla hakim kararını verdikten sonra bu kararını değiştiremez.

Ancak bazı hallerde hüküm, açık olmayabilir, uygulanmasında bazı tereddütler ortaya çıkabilir ya da birbirine aykırı fıkralar içerebilir. Bu durumda taraflara mahkemeye başvurarak hükmün tavzih edilmesini (açıklığa kavuşturulmasını, açıklanmasını), varsa çelişkinin giderilmesini isteme olanağı tanınmıştır. Mahkeme, tavzih talebini haklı görür ise hükümdeki açık olmayan hal, tereddüt ya da çelişkiyi ortadan kaldırır.

Ancak tavzihle hükümde belirtilen haklar ve borçlar sınırlandırılmayacağı gibi genişletilemez ve değiştirilemez.

Dosya kapsamından, Mahkemece 18.03.2025 tarihli duruşmada verilin kısa kararda 11.326,52 TL maddi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine dair hüküm kurulduğu, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise 11.404,27 TL maddi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine dair hüküm kurulduğu,

dosyadan el çekilmesine rağmen 06.05.2025 tarihli ek kararla maddi tazminat yönünden kısa kararda geçen "11.326,52 TL" ibaresinin "11.404,27 TL" olarak tashihine dair yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmış, yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alınarak Mahkeme tarafından dosyadan el çekildikten sonra verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılarak hükmün esasını oluşturan kısa kararda,

11.326,52 TL maddi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmesine rağmen gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 11.404,27 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verildiği belirtilerek kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması,