Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/5999 K.2026/315)

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmiş, Dairemizin 11.09.2024 tarihli kararı ile hükmün gerekçesizlik sebebiyle bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyan mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundun 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1.a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 31.800 TL cezası ile cezalandırılmasına.

CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle adli para cezasının 15.200 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 14.45 sıralarında sanık ... idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde, 4 metre genişliğinde, tek yönlü, stabilize, kuru zeminli, düz ve eğimsiz yolda aracı ile geri manevra yaptığı esnada No:4 önünde aracının sağ arka tampon ve muhtelif kısımları ile gerisinde kaplama içerisinde bulunan yaya ...'a çarpması neticesinde yayanın ölümüne sebebiyet verdiği olayda, asli kusurlu sanık hakkında TCK'nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.01.2026 tarih, 2025/522 E., 2026/14 K. sayılı kararında açıklandığı üzere, yerel mahkemenin bozma öncesinde kurulan ilk hükmü ile sanığın neticeten 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın yalnızca sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.09.2024 tarihli ve 2020/115 37... /4098 Karar sayılı ilamıyla bozulduğu,

1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereğince, sonuç ceza miktarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilip, 1412 saylı CMUK'un 326/son madde ve fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle netice cezanın 15.200 TL adli para cezası olarak belirlenmesi yerine, infazın 15.200 TL olarak yapılmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Büyükçekmece

2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün yedinci paragrafında yer alan " 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan 31.800 TL adli para cezasının 15.200 TL adli para cezası üzerinden infazına," ibaresinin çıkarılarak yerine ''1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle,