Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2025/6650 E. , 2026/935 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/122 E. 2025/402 K. DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce ve
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2025/6650 E. , 2026/935 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/122 E. 2025/402 K. DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; 14.11.2024 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi arasında verilen kararlara ilişkin kesinlik sınırının belirlenmesinde, 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un "12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek 1 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “on” ibaresi “bin” şeklinde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir. (3) İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır.” şeklindeki 22. maddesinin yürürlükte olduğu, Temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 22. maddesindeki düzenleme gereği miktar itibarıyla temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 28.532,00TL maddi ve 45.000,00TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 20.01.2025 tarihli kararı ile manevi tazminat miktarının eksik olması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, bozma kararı üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 28.532,00TL maddi ve taleple bağlılık gereği 100.000,00TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkil hakkında verilen tazminatın eksik olduğuna ilişkin, davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat şartlarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yürütülen yargılama neticesinde tazminat talebinin dayanağı olan Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/16 Esas – 2021/10 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve temini suçundan 03.12.2019 - 14.12.2020 tarihleri arasında 377 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün istinaf üzerine 30.11.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya 30.12.2021 tarihinde tebliğ edildiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Aksaray 1.Ağır Ceza Mahkemesinin kararında davalı vekili ve davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Aksaray 1.Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Uyuşturucu madde imal ve temini suçlamasıyla 377 gün gözaltı ve tutuklulukta kalıp beraat eden davacının tazminat davasında ilk derece 28.532 TL maddi ve 45.000 TL manevi tazminata hükmetmiş; Yargıtay 12. Ceza Dairesi manevi tazminatı eksik bularak bozmuş, bozma üzerine mahkeme taleple bağlılık gereği manevi tazminatı 100.000 TL'ye çıkarmıştır. Her iki tarafın temyizi üzerine Daire hükmü onamıştır.
Hukuki İlke: 7531 sayılı Kanun'la HMK'nın ek 1. maddesine eklenen kural gereği, bozma üzerine yeniden verilen kararlarda temyiz parasal sınırında yeniden değerleme artışı uygulanmaz, ilk karar tarihindeki sınır esas alınır; esasta ise manevi tazminatın tutuklulukla orantılı belirlenmesi ve taleple bağlılık ilkesi (talep edilen 100.000 TL'nin aşılamaması) hükme yön vermiştir.
Uygulama Sonucu: Onama: bozmaya uyularak kurulan 28.532 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiş, iki tarafın temyiz istemleri de esastan reddedilmiştir.
Dava Strateji Notu: Manevi tazminat bozma sonrası ancak talep tavanına kadar artırılabildiğinden, dava dilekçesindeki miktar fiilen üst sınırı belirler; 377 günlük özgürlük kaybında 100.000 TL'lik talebin tamamen tükendiği bu dosya, vekilin baştan ıslah/talep artırımı imkanını da düşünerek yüksek talep etmesi gerektiğini gösterir. Ayrıca 7531/7550 dönemindeki temyiz sınırı tartışmalarında ilk karar tarihindeki sınıra dayanmak başvurunun reddini önler.