Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7059 K.2026/863)

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ... hakkında basit yargılama usûlü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 62/1,50/1-a, 52/2 maddeleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 251/3. maddeleri uyarınca 11.200,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,

anılan Kanun'un 53/1-2-3. maddelerinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezasının anılan Kanun'un 58. maddesi ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Edirne 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2024 tarihli ve 2024/260 esas, 2024/818 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.10.2025 tarihli ve 94660652-105-22-14352-2025-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/11/2025 tarihli ve KYB- 2025/124119 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04/11/2025 tarihli ve KYB-2025/124119 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“1- 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin 1. fıkrasına göre, kişinin kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak hak yoksunluğu uygulanacak olması karşısında, taksirle işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasına hükmedilen sanık hakkında anılan Kanunun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde, 2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/4. maddesinde “kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükmü uygulanmaz” hükmüne yer verildiği, sanığın tekerrüre esas alınan Edirne

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2023 tarihli ve 2023/374 esas, 2023/498 sayılı kararının görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin olduğu, dolayısıyla kasıtlı suçun taksirli suçta tekerrüre esas alınamayacağı, nazara alındığında, hükmolunan cezanın yazılı şekilde mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Edirne 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2024 tarihli ve 2024/260 esas, 2024/818 sayılı kararı ile sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan TCK'nın 89/1, 62/1, CMK'nın 251/3, TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 11.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK'nın 53/1-2-3, 58/6. maddelerinin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

İncelenen dosyada. 1.5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrasında tekerrür halinde hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirileceği ve ayrıca mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının öngörüldüğü,

mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin yer aldığı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 108 inci maddesinde ise, yalnızca mükerrirler hakkında tayin olunan özgürlüğü bağlayıcı ceza olan hapis cezalarının ne şekilde infaz edileceği belirtilmiş olup, bu maddede adli para cezasının infazı konusunda herhangi bir düzenlemenin bulunmadığı, 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinde adli para cezasının infazı düzenlenmiş olup, bu maddede mükerrirler hakkında hükmolunan adli para cezasının infazına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediği,

bu durumda, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci ve 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı ile 108 inci maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, TCK'nın

58. Maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, 2.5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Edirne 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2024 tarihli ve 2024/260 esas, 2024/818 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; hükmün TCK'nın 53/1.