Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/7086 K.2026/3351

Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.11.2025 tarihli ve KYB-2025/125467 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre, sanığın 02.07.2023 tarihli eylemi sebebiyle cezalandırılmasına ve mükerrir olduğu kabul edilerek cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; adlî sicil kaydında tekerrüre esas herhangi bir mahkûmiyeti bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı CMK'nın seri muhakeme usulüne ilişkin 250/9. maddesinde yer alan "Mahkeme, şüpheliyi müdafii huzurunda dinledikten sonra üçüncü fıkradaki şartların gerçekleştiği ve eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu kanaatine varırsa talepte belirlenen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar; aksi takdirde talebi reddeder ve soruşturmanın genel hükümlere göre sonuçlandırılması amacıyla dosyayı Cumhuriyet başsavcılığına gönderir." düzenlemesi uyarınca, seri muhakeme usulü incelemesi yaptıktan sonra talepnamenin kabulüne karar veren mahkeme, hüküm kurarken talepnamede yer alan yaptırım ve güvenlik tedbirleri ile bağlıdır.

Ancak, Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliği'nin 13/2-c. maddesine göre, talepnamede yer alan yaptırım hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. veya 5237 sayılı TCK'nın 50... . maddelerinin uygulanmasında objektif koşulların gerçekleşmediği anlaşılırsa mahkeme eksikliklerin tamamlanması amacıyla talepnamenin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verebilir.

2. Mevcut olayda, Kiraz Cumhuriyet Başsavcılığının 29.08.2023 tarihli ve 2023/1270 Soruşturma, 2023/463 Esas, 2023/86 Talepname sayılı talepnamesinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 50/1-a, 61/6, 52/2-4. maddeleri ve 5271 sayılı CMK'nın 250/4. maddesi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi talep edilmiştir.

Talepnameyi aynen kabul eden Kiraz Asliye Ceza Mahkemesi sanık hakkında TCK'nın 179/3-2. maddeleri ve 5271 sayılı CMK'nın 250/4. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasına hükmetmiş olup, "Sanığın daha önce kasıtlı bir suçta dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmiş olması, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler ile şüphelinin dosyaya yansıyan kişilik özellikleri ve tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, şüphelinin samimi olarak pişman olup, ileride bir daha suç işlemekten çekineceğine dair Başsavcılığımızca olumlu vicdani kanaate varılamadığından ve böylelikle yasal şartları oluşmadığından,

şüpheli hakkında verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK’nın 50. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesine ... yer olmadığına" şeklindeki gerekçe ile hükmedilen hapis cezasını adli para cezasına çevirmemiş ve "sanığın daha önce Kiraz Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/199-2020/118 E, K, sayılı ilamı ile Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçundan neticeten 3 YIL 4 AY ile cezalandırıldığı,

verilen cezanın 30.03.2022 tarihinde kesinleştiği ve henüz infaz edilmediği şüphelinin 5237 s. TCK'nın 58. maddesinde belirtilen 3 yıllık süre geçmeden soruşturma dosyasına konu olan suçu işleyerek mükerrir olduğu" şeklindeki gerekçe ile hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar vermiştir.

3. Bu bilgiler ışığında, Kiraz Asliye Ceza Mahkemesinin, Kiraz Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen talepnamede eksiklik görmesi halinde talepnameyi iade edebileceği, kabulüne karar vermesi halinde ise talepnamede yer alan yaptırım ve güvenlik tedbirlerinden farklı olarak hüküm tesis edemeyeceği anlaşılmış olup, mahkemece seri muhakeme usulü inceleme tutanağında talepname aynen uygulanmasına rağmen gerekçeli kararda yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

4.İnceleme konusu hüküm hakkında belirlenen husus yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR