Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7481 K.2026/2992)

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2014/185 Esas, 2016/316 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir. 2.Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2014/185 Esas, 2016/316 Karar sayılı kararının katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

12. Ceza Dairesinin 17.04.2024 tarihli ve 2020/9844 Esas, 2024/1748 Karar sayılı kararı ile " sanığın, savunmasında emniyet şeridinde durmadığını beyan etmesi nedeniyle takografın niye durduğu konusunda beyanının alınması ve takograf raporundaki tespitler doğrultusunda kazanın nasıl gerçekleştiğinin yeniden açıklattırılması,

daha sonra raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi ve sanığın kusurunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti amacıyla, Karayolları Genel Müdürlüğünden kusur durumunu bildirir rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Büyükçekmece

5. Ceza Mahkemesinin, 10.07.2025 tarihli ve 2024/498 Esas, 2025/553 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir. 4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz nedenleri; kaza tespit tutanağının dikkate alınmadığına, sanığın kazanın meydana gelmesinde kusurunun olduğuna, bilirkişi raporlarının yetersiz ve eksik olduğuna, sanık beyanlarının çelişkili olduğuna, kusur oranlarının tespit edilememesi durumunda eşit olarak paylaştırılması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2020/9844 Esas, 2024/1748 Karar sayılı bozma ilâmı uyarınca kusur durumu tespiti için Karayolları Genel Müdürlüğünden heyet raporu alındığı, 24.03.2025 tarihli bilirkişi heyeti raporunda; sanık kamyon sürücüsü ...'ın, emniyet şeridi üzerinde bulunduğu sırada kamyona arkadan çarpan otomobil nedeniyle karıştığı olayda, araçların konumları ve hasar durumları dikkate alındığında olayda kusuru bulunmadığı,

ölen sürücü ...'ın, 2918 sayılı Kanun'un 54/a-3 maddesinde düzenlenen, "Araçların sağından veya banketlerden yararlanmak suretiyle geçmek yasaktır." kuralı ve Kanunda yer alan sürücü kuralı ihlallerinden 52-b maddesinde düzenlenen "sürücüler: Hızlarını, kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak zorundadır" kuralı ve 52-c maddesinde düzenlenen "sürücüler diğer bir aracı izlerken yukarıdaki fıkrada belirlenen durumları göz önünde tutarak güvenli bir mesafe bırakmak, zorundadır." kuralını ihlal ederek,

84. maddede belirtilen "Arkadan çarpma" gereği asli kusurlu olduğu anlaşıldığından, meydana gelen kazada kusursuz olduğu tespit edilen sanığın taksirle öldürme suçundan CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine dair karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçesine dayalı olarak verilen kararda, katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,