Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2025/7619 E. , 2026/1106 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/817 E., 2025/1274 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Onama Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; dava
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2025/7619 E. , 2026/1106 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/817 E., 2025/1274 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Onama Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Temyize konu Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 04.06.2025 tarihli 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesinde yer alan; ''12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek 1 inci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve üçüncü fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır. (2) 200 üncü ve 201 inci maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır.” maddesi ile HMK'nın ek 1. maddesinde temyiz kesinlik sınırlarına ilişkin yapılan değişiklik kapsamında, hükmün 17.09.2025 tarihli olması sebebiyle dava tarihindeki temyiz sınırı gözetilerek yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 100.000 TL maddi ve 1.600.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 2.323,69 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; hükümdeki maddi ve manevi tazminat miktarlarının "2.265,86 TL" maddi ve "8.000 TL" manevi olarak, vekalet ücretine ilişkin "2.197,10 TL" ibaresinin de çıkartılarak yerine "2.000 TL" olarak düzeltilmesi sureti ile istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 2.265,86 TL maddi ve 75.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin reddi, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının eksik olduğuna, davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddedilmesi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU Bölge Adliye Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/197 Esas – 2019/520 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçlarından 27.03.2010 - 23.07.2010 tarihleri arasında 118 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 20.01.2022 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden; Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 107.090 TL olduğu, davacı lehine hükmedilen toplam tazminat miktarının 77.265,86 TL olduğu, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı HMK'nın 21.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 2. maddesi ile değişik 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve kabul edilen tazminat miktarına göre hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 1086 sayılı HMK'nın 432. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden; Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık ve örgüt üyeliği suçlamalarıyla 27.03.2010-23.07.2010 arasında 118 gün tutuklu kalan ve sonradan beraat eden davacı, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası açmıştır. İlk derece mahkemesinin kısmen kabul kararı istinafta düzeltilerek onanmış, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin bozması üzerine yeniden yapılan yargılamada 2.265,86 TL maddi ve 75.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş; hem davacı hem davalı vekili bu hükmü temyiz etmiştir.
Hukuki İlke: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat hükümlerinin temyizinde parasal kesinlik sınırı uygulanır; 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle değişik HMK ek 1. madde uyarınca temyiz sınırında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır ve hükmedilen toplam tazminat karar tarihindeki kesinlik sınırının (107.090 TL) altında kalan taraf yönünden hüküm kesindir; tazminat miktarının belirlenmesi ise bozmaya uyularak yapılan yargılamada dosya verileriyle uyumlu olduğu sürece temyizde korunur.
Uygulama Sonucu: Davalı vekilinin temyiz istemi, hükmedilen 77.265,86 TL toplam tazminatın temyiz kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle reddedilmiş; davacı vekilinin temyiz istemi ise tazminat şartlarının ve miktarının doğru belirlendiği gerekçesiyle esastan reddedilerek hüküm oy birliğiyle onanmıştır.
Dava Strateji Notu: Haksız tutuklama tazminatı davalarında hükmedilen miktar temyiz kesinlik sınırının altında kalırsa karşı tarafın temyiz yolu kapanır; talep ve beklenti bu eşik gözetilerek kurgulanmalıdır. Ayrıca bu dosyada bozma sonrası manevi tazminatın 8.000 TL'den 75.000 TL'ye çıkması, düşük manevi tazminat takdirlerine karşı temyizin sonuç alabildiğini göstermektedir.