Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Taksirle Öldürme Kararı (E.2025/8256 K.2026/1205)

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 62/1, 50/1-a, 52/2, 52/4 ve 53/6. maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 3 ay süreyle geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafi ve katılan vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 18.04.2019 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, bozma kararı üzerine Yerel mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1 ve 53/6. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

sürücü belgesinin 3 ay süreyle geri alınmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, kararın 16.06.2021 tarihinde kesinleşmesinde müteakip denetim süresi içerisinde 15.07.2024 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlemesi üzerine Yerel Mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına karar verilerek sanığın taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanık hakkında hükmün açıklanmasının hatalı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; alkollü olarak kaza yapan ve kusurlu olan sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, 24.01.2013 günü saat 06:00 sıralarında mağdur sürücü ...'ın idaresindeki kamyonet ile yerleşim yeri içinde, 7 metre genişliğinde, çift yönlü, aydınlatması olan, düz, eğimsiz, ıslak zeminli, asfalt kaplama yolda ... istikametinden D350 karayolunu takiben ... istikametine seyri esnasında, ... 4 yönlü kavşağından geçiş yaptığı esnada, kendi gidiş istikametine göre yolun sol kısmı ...

İlçesi istikametinden çıkışla karşı istikamet olan ... istikametine geçiş yapmak isteyen 361 promil ( 0.361 mg/litre) alkollü sanık sürücü ... idaresindeki otomobilin sağ yan kısmına, kamyonetinin ön kısmı ile çarpması, akabinde sanığa ait aracın savrularak beton direğe, devamında da ... istikametinden karayoluna çıkış yapan sürücü ... idaresindeki minibüsün sol arka tampon kısmına çarparak durması ile neticelenen ve ... ile araçta bulunan ..., ..., 2 yaşındaki müşterek çocukları ... ve ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı olayda,

sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu mahkumiyet kararında 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin 3 ay süreyle geri alınmasına karar verilmiş olması karşısında, hüküm açıklanırken anılan madde uyarınca değerlendirme yapılmaksızın gerektiğinin gözetilmemesi Kanuna aykırı bulunduğundan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,