Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2026/465 K.2026/3418

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 123/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, sanığa yüklenen kişilerin huzur ve sükunu bozma suçunun unsurları gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiş, ilgili kararın temyizi üzerine Dairemizin, 16.06.2025 tarihli, 2025/41 Esas, 2025/5333 Karar sayılı ilâmıyla;

sanık hakkında eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile beraat hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu gerekçesi ile ilgili kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 123/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın akrabası olan katılanın hatırını sormak istediğine, katılanı rahatsız etmek gibi bir kastının bulunmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın, katılanın kullanmış olduğu cep telefonu numarasına aynı gün içerisinde 30'dan fazla mesaj gönderdiği, katılanın kendisini rahatsız etmemesini istediğine dair mesajlarına rağmen mesajları göndererek katılanı rahatsız eden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 123/1. maddesindeki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkûmiyet kararı verildiği,

kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak katılanın sanığa kendisini rahatsız etmemesini söyledikten sonra karşılıklı yazışmaların bulunduğu, konuşmanın sonunda sanığın katılana "rahatsız olduysan asla mesaj atmam" dediği,

mesajların aynı gün gönderildiği ve daha sonrasında katılana mesaj göndermediği olayda, sanığın sabit olan eylemlerinde kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun manevi unsuru olan sırf katılanın huzur ve sükununu bozmak özel kastı ile "ısrar" şartının gerçekleşmemesi nedeniyle suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

İlgili kararın temyizi üzerine Dairemizce "...sanığın katılanın kullanmış olduğu cep telefonu numarasına mesajlar gönderdiği, mesajların kimden geldiğini anlamak amacıyla katılanın sanığa cevap yazdığı, sanığın mesajlar göndermeye devam ettiği, katılanın kendisini rahatsız etmemesini istediği aksi halde kendisinden şikayetçi olacağını belirttiği, sanığın durumu umursamadan mesajlar göndermeye devam ederek dosya kapsamında 45 adet mesaj gönderen sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yapılan değerlendirmede hataya düşülerek beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı..." olduğu gerekçesi ile bozma kararı verilmiştir.

Dairemizce verilen bozma kararı sonrasında Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 123/1. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir