Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Taksirle Öldürme Kararı (E.2026/761 K.2026/3001)

Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresinde kasıtlı suç işlemesi üzerine Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2023 tarihli kararı ile CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasıyla sanık hakkında taksirle yaralama suçundan TCK'nın 89/4, 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

kararın istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 24.10.2023 tarihli kararı ile bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2025 tarihli kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan TCK'nın 89/4, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 13.05.2025 tarihli kararı ile sanık hakkında istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde bölge adliye mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2023 tarihli, 2022/351 Esas, 2023/101 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 24.10.2023 tarihli, 2023/1776 Esas, 2023/1897 Karar sayılı kararı ile hükmün gerekçesiz olarak açıklandığı,

katılan hakkında tedavi evrakları temin edilerek kari rapor aldırılması gerektiği, sanık hakkında eksik ceza tayin edildiği ve uygulama maddesinin hatalı gösterildiği gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilmek suretiyle yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı,

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında “…bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları gerektiğinin…” kabul edildiği,

keza Anayasa Mahkemesinin 12.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 09.01.2025 tarihli ve 2023/33667 sayılı kararı ile de “İstinaf Dairesi kanunda açıkça öngörülmüş hâller dışında bir nedenle bozma kararı vermiş, bunun sonucunda başvurucunun temyiz kanun yoluna başvurma hakkının elinden alınmasına yol açmıştır.

Böylelikle istinaf kanun yolu incelemesine ilişkin kuralların İstinaf Dairesince yapılan yorumun kişilerce öngörülebilecek belirlilikte olmadığı ve kanunun lafzıyla çeliştiği görülmüştür. Diğer bir ifadeyle İstinaf Dairesinin bu kararıyla başvurucunun mahkemeye erişim hakkına kanuni dayanağı bulunmayan bir müdahalede bulunulmuştur.

Açıklanan gerekçelerle İstinaf Dairesinin 5271 sayılı Kanun'da sınırlı olarak sayılı hâller dışında bir sebeple bozma kararı vermesiyle gerçekleşen müdahalenin kanuni dayanağının olmaması nedeniyle başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine...” hükmedilmekle yukarıda anılan şekilde verilen bozma kararlarının “hukuka açık ve ağır aykırılıkla malûl” olduğunun teyit edildiği dikkate alınmak suretiyle.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 24.10.2023 tarihli, 2023/1776 Esas, 2023/1897 Karar sayılı bozma kararı, bozma üzerine verilen Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2025 tarihli, 2023/851 Esas, 2025/60 Karar sayılı kararı ve kararın istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 13.05.2025 tarihli, 2025/1033 Esas, 2025/1285 Karar sayılı istinaf başvurularının esastan reddine dair kararların hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı CMK'nın 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,