Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2012/4910 K.2012/24037

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından 25.04.2010 tanzim tarihli 01.05.2010 vade tarihli bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan takipte borçlu, bonodaki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürerek itirazda bulunmuş, mahkemece, borçlu vekiline imza incelemesi için müvekkilini hazır etmek üzere kesin süre verilmiş, ancak borçlunun hazır edilmediği gerekçesiyle imza itirazının reddine karar verilmiştir.

İİK.nun 170/b maddesinin göndermesiyle somut olayda uygulanması gereken aynı kanunun 68/a-3.maddesinde açıkça belirtildiği üzere, icra mahkemesi, tatbike medar imza mevcutsa bununla, yoksa yazdıracağı yazı ve attıracağı imza ile yapılacak mukayese ve incelemelerden veya diğer delil ve karinelerden reddedilen imzanın borç1uya aidiyetine kanaat getirirse itirazın muvakkaten kaldırılmasına karar verir.

Aynı kanunun 68/a-5 maddesine göre de, yapılacak duruşmada mazerete dayanmaksızın borçlunun hazır bulunmaması halinde, mahkemece başka bir cihet tetkik edilmeksizin itirazın muvafakaten kaldırılmasına karar verileceği, ancak bu karar için keyfiyetin davetiyeye yazılması gerektiği öngörülmüştür.

Anılan maddenin kambiyo senetlerine mahsus yolla yapılan takibe uyarlanması durumunda ise, borçluya çıkartılacak davetiyeye, duruşmada, mazerete dayanmaksızın hazır bulunmaması halinde itirazının reddedileceği yönünde meşruhatın yazılması zorunludur. İhtarlı davetiyenin borçlu asile gönderilmesi gerekip, vekile çıkarılan davetiye ile aynı hukuki sonuca ulaşılması (68/a-5.maddenin tatbiki) mümkün değildir.

Mahkemece usul hükümlerinde yer almadığı halde vekile müvekkilini hazır etmesi konusunda sorumluluk yüklenmesi doğru değildir. O halde mahkemece borçlu asile usulüne uygun meşruhatlı davetiye çıkarılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

Öte yandan HMK'nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde "gerekçeli kararın yazıldığı tarihin" yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.