KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2013/22399 E., 2013/31205 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Ekim 2013
- Mahkemesi
- KDZ.Ereğli 1. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 26/04/2013
- Numarası
- 2011/116-2013/213
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
İİK.nun 170/3. maddesi gereğince; icra mahkemesi, 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasında ise; "İcra mahkemesi, itirazın kabulüne karar vermesi halinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum eder" hükmüne yer verilmiştir.
Somut olayda, alacaklı tarafından 1 adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun dayanak senetteki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürerek icra mahkemesine başvurduğu, mahkemenin, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından alınan İstanbul Polis Kriminal Laboratuvarının 02.06.2011 tarihli raporu ile Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından alınan Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 30.12.2012 tarihli rapor esas alınarak imzaya itirazın kabulüne karar verildiği görülmektedir.
Yukarıda açıklanan madde hükmünde, İİK.nun 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre yapılacak bir imza incelemesi neticesinde tarafların tazminatla sorumlu tutulacakları düzenlendiğinden ve mahkemece bir imza incelemesi yapılmaksızın daha önceden alınan raporlar dikkate alınarak sonuca gidildiği anlaşıldığından alacaklının tazminat ile sorumlu tutulması isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2013/22399, K. 2013/31205, 3 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama