KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2015/1752 E., 2015/5747 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2015
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Borçlu tarafından ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurulduğu, mahkemece talebin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
İİK'nun 106 - 144. maddelerinde paraya çevirme ile ilgili hükümler yer almış olup, aynı Kanun'un 129/2. maddesinin satış kararı tarihi itibariyle yürürlükte olan hükmü gereğince 2. artırmada, satış bedelinin, muhammen kıymetin %40'ı ile rüçhanlı alacakları, paraya çevirme ve paylaştırma masraflarını karşılaması zorunlu kılınmıştır. Bu durumda satış bedelinin, tüm icra masraflarını değil, paraya çevirme ve paylaştırma giderlerini geçmesi gerektiğinin hüküm altına alındığı görülmekte, satış talebinden ihale tarihine kadarki paraya çevirme ve paylaştırma giderlerinin hesaplamada dikkate alınması gerekmektedir.
Somut olayda, dava konusu taşınmaz ikinci artırmada 13.250.- TL bedel karşılığında ihale edilmiştir. Taşınmazın tahmini değeri 29.254.- TL olup, % 40'ı 11.701,6 -TL'dir. Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak 340.- TL kıymet takdir gideri, 2.854,41.-TL gazete ilan gideri olmak üzere toplam 3.194-TL satış masrafı yapılmış olup, ihale bedeli, tahmini değerin %40'ına sadece yukarıda belirtilen satış masraflarının eklenmesi halinde oluşan miktarı dahi karşılamamaktadır. İİK'nun 129/2. maddesi gereğince, bu husus tek başına ihalenin feshi nedeni olup mahkemece re’sen gözetilmelidir.
O halde mahkemece ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2015/1752, K. 2015/5747, 12 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama