KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2017/124 E., 2017/3136 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2017
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi ihale alıcısı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
İİK'nun 4. maddesi gereğince icra mahkemesi, icra ve iflas müdürlüğü işlemine karşı yapılan itiraz ve şikayetleri incelemeye görevlidir.
Yine, İİK'nun 16. maddesinde; “Kanunun hallini mahkemeye bıraktığı hususlar müstesna olmak üzere İcra ve İflas dairelerinin yaptığı muameleler hakkında kanuna muhalif olmasından veya hadiseye uygun bulunmamasından dolayı icra mahkemesine şikayet olunabilir. Şikayet bu muamelelerin öğrenildiği tarihten yedi gün içinde yapılır. Bir hakkın yerine getirilmemesinden veya sebepsiz sürüncemede bırakılmasından dolayı her zaman şikayet olunabilir” düzenlemesi yer almaktadır. İİK.nun 244. maddesine göre icra dairesine ait vazifeler iflas idaresi tarafından görülür. İflas idaresince İİK 16 maddesi kapsamında verilecek bir karar icra mahkemesinde şikayet konusu yapılabilir.
Somut olayda iflas dosyasından yapılan ihale sonrası taşınmazı alacağına mahsuben satın alan şikayetçi ihale alıcısının, damga vergisi, tahsil harcı ve KDV'den muaf olduğundan bahisle taşınmazın damga vergisi, tahsil harcı ve KDV alınmadan adına tescil edilmesini talep etmesi üzerine, iflas idare memurlarınca 08/10/2016 tarih ve 16 nolu karar ile bu hususta karar verilmek üzere dosyanın icra mahkemesine gönderilmiş olduğu görülmüştür. Şu halde iflas idare memurlarınca verilen şikayet konusu bir karar bulunmadığı anlaşıldığından mahkemece, istemin yukarıda yazılı nedenlerle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şeklide hüküm tesisi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2017/124, K. 2017/3136, 2 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama