Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2020/1999 K.2020/9734

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan takipte; 24/07/2012 tarihli devremülk kiralama sözleşmesi esas alınarak, kira bedellerinin tahsilini talep ettiği, borçlunun, taraflar arasındaki ihtilafın yargılamayı gerektirdiği yönünde borca, faize itiraz etmesi üzerine takibin durduğu, davacı alacaklının icra mahkemesine; borçlunun bu itirazının kaldırılması istemiyle başvurduğu, ilk derece mahkemesince; davanın kabulü ile borçlunun takibe yönelik itirazının kaldırılmasına, takibin devamına, asıl alacağın %20’si oranında inkar tazminatının davacıya verilmesine karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 342/3. maddesinde; “İstinaf dilekçesi, başvuranın kimliği ve imzasıyla, başvurulan kararı yeteri kadar belli edecek kayıtları taşıması durumunda diğer hususlar bulunmasa bile reddolunmayıp, 355 inci madde çerçevesinde gerekli inceleme yapılır” düzenlemesine; aynı Kanun’un 355. maddesinde ise; “İnceleme, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır. Ancak, bölge adliye mahkemesi kamu düzenine aykırılık gördüğü takdirde bunu re'sen gözetir.” düzenlemesine yer verilmiş ve 352/1. maddesinde de başvuru şartlarının yerine getirilmemesi ya da başvuru sebeplerinin veya gerekçesinin hiç gösterilmemesi halinde gerekli kararın verileceği belirtilmiştir.

Somut olayda; icra mahkemesince verilen kararın borçluya 05/12/2016 tarihli duruşmada tefhim edildiği, borçlunun İİK’nun 363. maddesi uyarınca yasal süresi içinde, 09/12/2016 günü, HMK’nun 342/3. maddesine uygun olacak şekilde istinaf süre tutum dilekçesini verdiği, 09/02/2017 tarihli istinaf gerekçelerini içeren dilekçesinin, icra mahkemesi kararının tebliğ edildiği 17/01/2017 tarihine göre süresinde olmadığı, süre tutum dilekçesinde de istinaf sebeplerinin belirtilmediği görülmektedir.

Bu durumda; bölge adliye mahkemesince; borçlunun süre tutum dilekçesi içeriği gözetilerek yalnız kamu düzeniyle ilgili hususların incelenmesi ile yetinilmesi gerekirken, süresinden sonra sunulan gerekçeli istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenler esas alınarak, borçlu itirazı ve cevap dilekçesi kapsamı ile dar yetkili icra mahkemesinde İİK.269 vd. maddeleri gereğince çözümünün mümkün olmadığı, ihtilafın esastan çözümüne yönelik karar verilemeyeceği gerekçeleri ile yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsizdir.

Kaldı ki; bu hususlar, kamu düzenine ilişkin olan ve bölge adliye mahkemesince re'sen dikkate alınacak nedenler kapsamında da değildir.

O halde, bölge adliye mahkemesince, kamu düzeniyle sınırlı inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.