Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/10157 K.2023/3044

Taraflar arasındaki meskeniyet iddiasına dayalı haczedilmezlik şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kısmen kabulü kısmen reddi ile taşınmazın satışı halinde 135.000 TL'den aşağı olmamak üzere satılmasına, 135.000 TL'nin haline münasip ev alabilmesi için borçluya verilmesine, kalan miktarın borçtan mahsubuna, şikayetçi borçlunun fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince şikayetçi borçlunun istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, şikayetin kabulü ile taşınmaz üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu vekili şikayet dilekçesinde; davalı alacaklı tarafından başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız takipte, ...., İli, ...., İlçesi, ....., Mah., 2492 ada, 21 parsel, 2 bağımsız bölüm numaralı taşınmazın haline münasip meskeni olduğunu ileri sürerek taşınmazı üzerindeki haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı cevap dilekçesinde; şikayetin haksız olduğunu savunarak reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı alacaklı tarafından şikayetçi borçlu aleyhine genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığı, takibin kesinleşmesi üzerine şikayetçi borçlu adına kayıtlı bulunan gayrimenkul üzerine haciz konulduğu, şikayetçi borçlunun haczedilen taşınmazının İİK’nın 82/12. maddesi gereğince haczinin caiz olmaması sebebiyle meskeniyet iddiasında bulunduğu, bilirkişilerce dosyaya sunulan ek raporda;

borçlunun Şanlıurfa İlinin daha mütevazı semtlerinde satın alabileceği haline münasip evin keşif tarihi itibariyle 135.000 TL'den daha az fiyata satın alamayacağı kanaatinin bildirildiği gerekçesi ile şikayetin kısmen kabulü kısmen reddi ile taşınmazın satışı halinde 135.000 TL'den aşağı olmamak üzere satılmasına, 135.000 TL'nin haline münasip ev alabilmesi için borçluya verilmesine, kalan miktarın borçtan mahsubuna, şikayetçi borçlunun fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi borçlu istinaf dilekçesinde; taşınmazın ... katta bulunduğunu ve küçük olduğunu, haline münasip mesken niteliğinde olduğunu, haline münasip mesken değerinin güncel değerlerin altında kaldığını, mahkemece belirlenen değere ev alınmasının mümkün olmadığını ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılması ile şikayetin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçi borçlunun sosyal ve ekonomik durumunun araştırıldığı, eşi ve çocukları ile birlikte yaşadığının tespit edildiği, nüfus aile kayıt tablosuna göre 3 çocuğunun bekar olduğunun belirlendiği, hacze konu taşınmazın değerinin ve haline münasip olup olmadığının tespiti bakımından mahallinde keşif yapılarak gayrimenkul değerleme uzmanı ve inşaat mühendisinden oluşan bilirkişi kurulundan rapor alındığı, raporda hacze konu 135 m2 alanlı 3+1 odalı evin değerinin 135.000 TL olduğu,

borçlunun daha mütevazı bir semtinde haline münasip (4 kişilik aile) bir evi keşif tarihi itibarı ile 130.000 TL-155.000 TL arasında satın alabileceğinin belirtildiği, Dairenin kaldırma kararı sonrası alınan ek bilirkişi kurulu raporunda, hacze konu taşınmazın değerinin 135.000 TL olduğu, borçlunun sosyal ve ekonomik durumuna uygun, bakmakla yükümlü olduğu kişi sayısına göre Şanlıurfa İlinin mütevazı semtlerinde satın alabileceği haline münasip evin değerinin keşif tarihi itibarı ile 135.000 TL'den daha az olamayacağının belirlendiği,

ek bilirkişi kurulu raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın kısmen kabul edilmesinin yerinde görülmediği, her ne kadar dairenin kaldırma kararında belirtilmesine rağmen, ek bilirkişi raporunda kıymet takdir raporu ile hükme esas alınan rapor arasındaki çelişki giderilmemiş ve somut emsal verilerine yer verilmemiş ise de, istinaf incelemesine konu karara karşı davalı alacaklı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmadığı,

istinaf edenin sıfatı dikkate alındığında söz konusu eksikliklerin sonuca etkili görülmediği gerekçesi ile şikayetçi borçlunun istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, şikayetin kabulü ile, ... 9. İcra Müdürlüğünün 2019/1704 Esas sayılı takip dosyasında Şanlıurfa İli, Haliliye İlçesi, Ertuğrulgazi Mahallesi, 2492 ada, 21 parsel, 2 bağımsız bölüm numaralı taşınmazın tapu kaydına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı alacaklı temyiz dilekçesinde; taşınmazın haczine borcunu ödemede temerrüde düşen şikayetçi borçlunun sebebiyet verdiğini, uygulamada haline münasip evin değer tespiti yapılırken haciz tarihinin dikkate alınacağı kabul edilmişse de, satış talep edilmesi halinde taşınmazın güncel değerinin çok daha yüksek çıkacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğini, şikayetin alacağın tahsilini geciktirmek amacıyla kötüniyetli olarak yapıldığını ileri sürerek bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, borçlunun meskeniyet iddiasına dayalı haczedilmezlik şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 16. ve 82/1-12 maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, sair yasal mevzuat

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı alacaklı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, Kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,