Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/10978 K.2023/3526

Taraflar arasındaki meskeniyet şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kısmen kabulü ile; Gaziantep İcra Dairesinin 2016/206554 Esas sayılı dosyasında hacizli Gaziantep İli, ... İlçesi, ... Mah. 2085 Ada, 37 Parsel, 5 no’lu Bağımsız Bölümün 120.000,00 TL'den az olmamak üzere satılmasına, satış bedelinden davacıların haline münasip ev alması için gereken 120.000,00 TL'nin davacı borçluya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı borçlu ve davalı alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, şikayetin kısmen kabulü ile; Gaziantep İcra Dairesinin 2017/77054 Esas sayılı dosyasında hacizli Gaziantep İli, ... İlçesi, ... Mah. 2085 Ada, 37 Parsel, 5 no’lu Bağımsız Bölümün 127.000,00 TL'den az olmamak üzere satılmasına, satış bedelinden davacıların haline münasip ev alması için gereken 127.000,00 TL'nin davacı borçluya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine

karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı borçlu dava dilekçesinde; haline münasip evinin üzerine konulan haczin kaldırılması talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı tarafından verilen cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesince; şikayetin kısmen kabulü ile; Gaziantep İcra Dairesinin 2016/206554 Esas sayılı dosyasında hacizli Gaziantep İli, ... İlçesi, ... Mah. 2085 Ada, 37 Parsel, 5 no’lu Bağımsız Bölümün 120.000,00 TL'den az olmamak üzere satılmasına, satış bedelinden davacıların haline münasip ev alması için gereken 120.000,00 TL'nin davacı borçluya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı borçlu ve davalı alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı borçlu istinaf başvuru dilekçesinde; dava dilekçesini tekrarla rapora itirazının değerlendirilmesini talep ederek haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı alacaklı istinaf başvuru dilekçesinde; cevap dilekçesini tekrarla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece verilen karara karşı davacı borçlu ve davalı alacaklı tarafından sunulan istinaf dilekçesi ve kamu düzeni kapsamında yapılan inceleme neticesinde davacı borçlunun istinaf başvurusu yönünden; mahkemece yapılan kolluk araştırması ile davacının annesi ile birlikte oturduğu belirlenmiş olsa bile,

2+1 dairenin yeterli olacağını, meskeniyet şikayetinde, dairemizin yerleşik içtihatları gereği davacının haline münesip ev araştırmasında oturulan eve göre şehrin daha mütevazi semtlerinden emsal alınmasının usule ve içtihatlara uygun olduğunu, mahkemece 02.04.2019 tarihinde rapor alınmış olup, yargılama süreci içinde fiyatların güncellenmesi için ek rapor alınması yönünde bir usul bulunmadığını ancak;

incelenen dava dosyasında aldırılan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın değerinin 186.990,00 TL olarak belirlendiğini ve davacının alabileceği emsal taşınmaz değerlerinden en düşük olanın değerinin 127.000,00 TL olarak belirlenmesine karşın, raporun sonuç kısmında maddi hata ile 120.000,00 olarak belirtildiğini, yerel mahkemece raporun sonuç kısmındaki maddi hata yapılarak emsal taşınmaz değerlerinden en düşük olanın değerinin 120.000,00 TL baz alınmasının hatalı olduğunu, bu hususun hükümle ilgili olup, istinafa da konu edildiği nazara alındığında davacı vekilinin istinaf nedeninin bu yönü ile yerinde olduğunu,

ayrıca yerel mahkemece kararın hüküm bölümünde dava konusu icra dosyasının "Gaziantep İcra Dairesinin 2016/206554 Esas" olarak hatalı belirtildiğini, doğru dosyanın "Gaziantep İcra Dairesinin 2017/77054 Esas" sayılı dosyası olduğunun anlaşıldığı, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile, dava konusu icra dosyasının Gaziantep İcra Dairesinin 2017/77054 Esas olduğu ve davaya konu emsal taşınmaz değerlerinden en düşük olan (127.000,00 TL) taşınmaz değeri yönü ile HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince yerel mahkeme kararının düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verierek;

davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, şikayetin kısmen kabulü ile. Gaziantep İcra Dairesinin 2017/77054 Esas sayılı dosyasında hacizli Gaziantep İli, ... İlçesi, ...

Mah. 2085 Ada, 37 Parsel, 5 no’lu Bağımsız Bölümün 127.000,00 TL'den az olmamak üzere satılmasına, satış bedelinden davacıların haline münasip ev alması için gereken 127.000,00 TL'nin davacı borçluya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı borçlu istinaf dilekçesini tekrarlayarak, istinaf kararına karşı yasal süresi dahilinde temyiz kanun yoluna başvurduklarını belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, meskeniyet şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk İcra İflas Kanunu 82. madde.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,