Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/12528 K.2023/1

Taraflar arasındaki meskeniyet şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kısmen kabulü ile şikayete konu taşınmazın icra dosyası kapsamında satılmasına, 175.000,00 TL'nin şikayetçi borçluya, artanının alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince şikayetçinin istinaf başvurunun reddine, alacaklının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında şikayetin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi şikayet dilekçesinde; ... İli, ... İlçesi ... Köyü, 908 Ada 24 Parsel ... Kat 2 nolu bağımsız bölümde kayıtlı bulunan taşınmazın tapu kaydına haciz konulduğunu, haczi 05.04.2021 tarihinde öğrendiğini, taşınmazın haline münasip evi olduğunu belirterek taşınmaz üzerindeki haczin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesinde; davacı tarafın daha önce açmış olduğu davada kira kontratı sunarak kiracısının oturduğunu iddia ettiğini, bu davanın reddedildiğini, bu defada aynı taşınmaza yönelik meskeniyet iddiasında bulunduğunu, kendisi ile çeliştiğini belirterek şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, şikayetin kısmen kabulü ile Amasya İcra Müdürlüğü'nün 2020/1326 Esas sayılı dosyasından haczedilen ... İli, Merkez İlçesi ... Mah., 908 ada, 24 parsel ... Kat No:2 kayıtlı hacizli taşınmazın icra dosyası kapsamında satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli olan ve 09.12.2021 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen 175.000,00 TL'nin şikayetçi borçluya ödenmesine, satıştan arta kalan bedelin ise alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Şikayetçi istinaf dilekçesinde; şikayete konu taşınmazın haline münasip bir ev olduğunu, mütevazi, lüks olmayan nitelikte bulunduğunu, taşınmazın bulunduğu muhitte daha mütevazi olan ve 1+1 olan 175.000,00 TL’ye alınabilecek bir konutun olmadığını, bilirkişi raporunun yanlı olduğunu, bilirkişi raporunda 175.000,00 TL’ye alınacak emsal bir dairenin gösterilmediğini, iş bu rapora dayanarak hüküm kurulmasının hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, şikayetin kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2-Alacaklı istinaf dilekçesinde; şikayetçi tarafın meskeniyet iddiasına konu evde ikamet etmediğini, söz konusu evi barınma amacıyla kullanmadığını, meskeniyet iddiasında iyiniyetli olmadığını, meskeniyet şikayetinin kısmen kabulü kararının yerinde olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; borçlunun daha önce ipotek ettiği taşınmazı hakkında sonradan haczedilmezlik şikayetinde bulunabilmesi için ipoteğin mesken kredisi, esnaf kredisi, zirai kredi gibi zorunlu olarak kurulmuş ipoteklerden olması gerektiği, zorunlu olarak kurulan ipoteğin meskeniyet şikayetine engel teşkil etmeyeceği ilkesinin bu ipoteğin sosyal amaçlı olarak verilen kredinin teminatını oluşturmasından kaynaklandığı, bunun dışında borçlunun serbest iradesiyle kurduğu ipoteklerin, adı geçenin daha sonra bu yerle ilgili olarak meskeniyet iddiasında bulunmasını engeller ise de;

haciz tarihi itibariyle ipotek konusu borcun ödenmiş olması halinde ipotekle yükümlü bulunmayan taşınmaz hakkında meskeniyet şikayetinde bulunabileceği, somut olayda davaya konu taşınmaz üzerinde Halkbank lehine ipotek bulunduğu, ipotek akit tablosunun incelenmesinde; söz konusu ipoteğin açılmış ve açılacak bilcümle krediler için teminat olması amacı ile tesis edildiği, dolayısıyla zorunlu ipotek olmadığı, adı geçen bankanın 06.08.2021 tarihli cevabi yazısına göre ipoteğin devam ettiğinin bildirildiği gerekçesine dayanılarak şikayetçinin istinaf başvurusunun reddine, alacaklının istinaf başvurusunun kabulü ile,

ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi temyiz dilekçesinde; şikayete konu taşınmazın haline münasip bir ev olduğunu, mütevazi, lüks olmayan nitelikte bulunduğunu, taşınmazın bulunduğu muhitte daha mütevazi olan ve 1+1 olan 175.000,00 TL’ye alınabilecek bir konutun olmadığını, bilirkişi raporunun yanlı olduğunu, bilirkişi raporunda 175.000,00 TL’ye alınacak emsal bir dairenin gösterilmediğini, iş bu rapora dayanarak hüküm kurulmasının hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık konusu, meskeniyet iddiasına dayalı haczedilmezlik şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 16., 17., 18. ve 82/1-12. maddesi

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2-Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,