Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/12804 K.2023/116

Taraflar arasındaki borca itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ve davacı aleyhine başlatılan takibin İİK'nın 169/a maddesi hükümleri uyarınca durdurulmasına, takip konusu alacağın %20'si oranında tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararın davalı alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulü ile davacı aleyhine başlatılan takibin İİK'nın 169/a maddesi hükümleri uyarınca durdurulmasına, takip konusu asıl alacağın %20'si oranında olan 90.000,00 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 24.02.2020 tarihli ve 2020/6334 Esas, 2021/2075 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davalı alacaklı tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Davacının dayandığı 13.07.2017 tarihli sözleşmenin tarafları ile dayanak senedin alacaklı ve borçlu yanları, miktarı ve tanzim tarihleri aynı olsa da senedin vade tarihi hususunda anılan sözleşmede açık bir sarahat bulunmadığının yanında sözleşmede senedin düzenleme tarihine açıkça bir atıf yapılmadığı, davalı alacaklının cevap dilekçesi ve yargılama aşamasındaki beyanları gözetildiğinde, takibe konu bononun teminat senedi olarak düzenlendiği yönünde kabulünün de bulunmadığı,

senedin, neyin teminatı olduğu hususunun, dolayısıyla teminat senedi olduğuna ilişkin iddianın, tarafların imzasını taşıyan ve senede açıkça atıf yapan İİK 169/a maddesinde yazılı belgelerle kanıtlanamadığından 24.02.2020 tarihli ve 2020/6334 Esas, 2021/2075 Karar sayılı Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.