Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/12850 K.2023/684

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı alacaklı vekili dava dilekçesinde; borçlunun, müvekkilinin kiracısı olduğunu, 2019 yılı Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım ve Aralık aylarına ait aylık 18.150,00 TL olan kira bedeli ödenmediği için borçlu aleyhine takip başlattıklarını, borçlunun takibe itiraz etmediği gibi kira borcunu 30 günlük sürede ödemediğini beyan ederek temerrüt nedeniyle davalının taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı borçlu vekili cevap dilekçesi sunmadı. Duruşmada; pandemi nedeniyle kira bedelini ödeyemediklerini, 1995 yılından beri aynı yeri müvekkilinin işletmekte olduğunu, tarafına süre verilirse ödemeleri gerçekleştireceklerini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından davalı-borçlu aleyhine icra takibinde bulunulduğu, davalıya gönderilen ihtaratlı ödeme emrinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ancak davalı borçlunun 30 günlük yasal süre içerisinde kira bedellerini ödemediği, temerrüdün sabit hale geldiği gerekçesiyle davanın kabulü ile temerrüt sebebiyle davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı borçlu vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin söz konusu iş yerini yaklaşık 25 yıldır işletmekte olduğunu, işletme süresi içinde kiracılık hakkından kaynaklanan hiçbir edimini eksik etmediğini, son dönemde özellikle Covid-19 kapsamında alınan tedbirler nedeni ile kiralarını ödemekte güçlük çektiğini, kira sözleşmesinde özel yetki ile Ankara Mahkemeleri ve icra dairelerinin yetkili kılındığını, buna rağmen Eskişehir'de açılan davanın da reddi gerektiğini iddia ederek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile itiraz edilmeden kesinleşen takip nedeni ile yasal 30 günlük ödeme süresi beklenerek 07.10.2020 tarihi itibari ile İİK'nın 269/a maddesi gereği temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesi davası açıldığı, davalı borçlu tarafından takibe itiraz edilmediğinden borçlu yönünden Eskişehir icra daireleri ve mahkemelerinin yetkisi kesinleşmiş olup, davalının yetki itirazı yerinde olmadığı,

davalı kiracının icra takibine konu kira bedeline ve kiracılık ilişkisine açıkça itiraz etmediğinden takipteki kira bedeli ve kiracılık ilişkisi kesinleştiği, İİK’nın 269/c maddesi uyarınca davalı kiracının takip konusu borcu ödediğini veya sair bir sebeple istenemeyeceğini noterlikçe re’sen tanzim veya imzası tasdik edilmiş veya alacaklı tarafından ikrar olunmuş bir belge yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya vesika ile ispat etmesi gerektiği, davalı borçlunun 30 günlük yasal ödeme süresinde takip konusu kira bedellerini ödediğini kanıtlayamadığı,

temerrüdün gerçekleştiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı borçlu vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin söz konusu iş yerini yaklaşık 25 yıldır işletmekte olduğunu, işletme süresi içinde kiracılık hakkından kaynaklanan hiçbir edimini eksik etmediğini, son dönemde özellikle Covid-19 kapsamında alınan tedbirler nedeni ile kiralarını ödemekte güçlük çektiğini, kira sözleşmesinde özel yetki ile Ankara Mahkemeleri ve icra dairelerinin yetkili kılındığını, Eskişehir'de açılan davanın reddi gerektiğini, kira sözleşmesinin 11. maddesine göre kiralayanın tahliye davası açmak için ihtar çekilmesinin zorunlu olduğunu iddia ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 2004 sayılı İİK'nın 269/c maddesi

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı borçlu vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,