Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/9016 K.2023/1746

Taraflar arasındaki usulsüz tebligat şikayeti ve hacizlerin kaldırılması talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı borçlu vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı borçlu vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davacı borçlu vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de; temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı borçlu vekili dilekçesinde; ödeme emrinin Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilip takibin usulsüz bir şekilde kesinleştirildiğini, müvekkil unvanının eksik ve hatalı yazılmasından dolayı takipte borçlu olarak yer alan kişi ile malvarlığına haciz konulan kişinin farklı olduklarını, takip konusu borcun iki katını aşkın miktar üzerinden banka hesaplarının haczedildiğini beyan ederek ödeme emri tebliğ tarihinin 06.08.2020 olarak düzeltilmesi ile takibin geçici olarak durdurulup mevcut hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı vekili cevap dilekçesinde; borçlu şirket unvanının zorunlu unsurlarının tam olarak yazıldığını, tebligatın usulüne uygun olarak çıkartıldığını beyan ederek şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile borçlu aleyhine başlatılan icra takibinde ödeme emri tebliğ evrakının 05.07.2018 tarihinde bila ikmal iade dönmesi üzerine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yeniden tebliğe çıktığı, şirket unvanına zorunlu unsur niteliğinde olmayan, Sanayi ve Ticaret, unsurunun eklenmemesinin esasa etkili olmayan maddi hata niteliğinde olduğu, şikayet sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Ataray Mimarlık Mühendislik İnşaat Anonim Şirketi unvanı ile müvekkil şirketin adresine usulsüz tebligat çıkartıldığını, takibin hukuka aykırı olarak kesinleştirilerek banka hesabına haciz konulduğunu, tebligat adresinde adresten taşındığı yazılmışsa da müvekkilinin tebliğ tarihinde adreste faaliyet gösterdiğini, tebliğ evrakında şirket unvanını hatalı yazıldığını, unvan hatalı yazıldığından müvekkilinin borçlu olmadığını beyan ederek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile takip borçlusunun Ticaret Sicil Gazetesinde yer alan adresine tebligat çıkartıldığı, ilk tebligatın iade edilmesi üzerine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre usulüne uygun olarak ikinci tebligatın çıkartıldığı, şirket unvanında yer alan "Sanayi Ve Ticaret" unvanının yazılı olmaması borçlu adının hatalı yazıldığı anlamına gelmeyeceğinden kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b/1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İstinaf dilekçesi içeriğindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını ve temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ödeme emri tebliğ evrakının usulüne uygun tebliğ edilip edilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi.

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı borçlu vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,