Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/9138 K.2022/11686

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkemenin tazminat talebinin reddine ilişkin 11.03.2022 tarihli kararının müddeti içinde temyizen tetkiki müşteki vekili tarafından, Mahkemenin 20.04.2022 tarihli HMK. nın 305/A maddesi uyarınca verilen ek kararının müddeti içinde temyizen tetkiki sanık vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Müşteki vekilinin Mahkemenin tazminat talebinin reddine ilişkin 11.03.2022 tarihli kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, müşteki vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının REDDİ ile usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılan Mahkemenin tazminat talebinin reddine ilişkin 11.03.2022 tarihli kararının ONANMASINA, peşin yatırılan harcın mahsubu ile başkaca harç alınmasına yer olmadığına,

2- Sanık vekilinin Mahkemenin 20.04.2022 tarihli HMK. nın 305/A maddesi uyarınca verilen ek kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Mahkemenin müştekinin tazminat talebinin reddine karar vermesi nedeni ile vekil ile temsil edilen sanık lehine hükmedilmesi gereken vekalet ücretine ilişkin olarak HMK. nın 305/A maddesi uyarınca ek karar vermesi yerinde ise de, vekalet ücretinin karar tarihindeki AAÜT. sinin 3. kısmına göre, talep edilen 5.995.614,53 TL. tazminat üzerinden nispi olarak hesaplanıp, belirlenmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Mahkemenin 20.04.2022 tarihli HMK. nın 305/A maddesi uyarınca verilen vekalet ücretine ilişkin ek kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Ankara 16. İcra Ceza Mahkemesi' nin 20.04.2022 gün ve 2021/47 E. 2022/114 K. sayılı ek kararının hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin çıkartılarak, yerine;