Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/9899 K.2023/2699

Taraflar arasındaki temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile davalının mecurdan tahliyesine karar verilmiştir.

Kararın davalı-borçlu vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı/borçlu vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı/alacaklı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirket ile davalı arasında 01.09.2020 tarihinde kira sözleşmesi imzalandığını, 2020 yılı bakiye kira alacağı ve 2021 yılı kira bedelinin ödenmemesi sebebiyle icra takibi yapıldığını, davalı borçlunun süresi içinde itiraz etmediği ve borcu da ödemediğini belirterek davalının mecurdan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı/borçlu vekili cevap dilekçesinde; davanın görevsiz mahkemede açıldığını, HMK'nın 4. maddesi gereğince Sulh Hukuk Mahkemesinde davanın açılması gerektiğini, davanın nispi harca tabi olmasına rağmen mahkemece eksik harın ikmali için süre verilmediğini, icra takibi ödenmiş olup, müvekkilinin tahliyesini gerektirir bir sebep kalmadığını, iki haklı ihtar nedeniyle açılan davada tahliyeye karar verilebilmesi için kiracının bir kira yılı içerisinde iki haklı ihtara sebebiyet vermiş olması gerekmesine karşın davacı tarafça iki haklı ihtarın yapılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağı için haciz ve tahliye talep edildiği, borçluya örnek 13 no'lu ödeme emrinin 12.02.2022 tarihinde tebliğ edildiği, İİK'nın 269/1-2. maddesi gereğince yasal 7 günlük süre içinde kiracılık sıfatına ve kira bedeline yönelik itiraz edilmediği gibi 30 günlük yasal süre içinde de takip konusu kira bedelinin ödenmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının mecurdan tahliyesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Cevap dilekçesini tekrarla yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla haciz ve tahliye talepli takip başlatıldığı, borçluya örnek 13 ödeme emrinin 12.02.2022 tarihinde tebliğ edildiği, davalı borçlu tarafından takibe, kira ilişkisine itiraz edilmediğinden bu hususların kesinleştiği, 30 günlük yasal süre içerisinde kira bedelinin de ödemediği gibi daha önce ödediğini de ispatlayamadığı, bu şekilde temerrüt şartlarının gerçekleştiği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesinin kararın yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı/borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İstinaf dilekçesini tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, adi kiraya ve hasılat kiralarına ait takipte temerrüt nedeniyle kiralanın tahliyesi istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanunun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, TBK'nın 315 ve 362. öaddeleri, İİK'nın 269/1-2. maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı/borçlu vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,