Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/3851 K.2023/4306

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Somut olayda, davacının yapılan bir haciz işlemi olmadığı dolayısıyla 103 davetiyesi gönderilemeyeceği iddiası ile 103 davetiyesine yapılan itirazın reddine dair memur işleminin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, İstanbul 29. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 13.06.2022 tarih ve 2022/225E.- 2022/442 K. sayılı kararı ile şikayetin reddine karar verildiği, davacı tarafından, şikayetin reddine dair ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 04.11.2022 tarih 2022/3768 E. 2022/2440 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun İİK'nını 365/3 maddesi gereği reddedildiği,

bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

02/03/2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nun 363/1. maddesi ile aynı Kanunun bazı maddelerinde (m. 134/4, m. 97/5, m. 36/5 gibi), istinaf yoluna başvurulamayacak icra mahkemesi kararları sayılmıştır. İlk derece mahkemesince verilen(103 davetiyesinin uygulama biçimine dair) karar konu itibariyle kesin nitelikte olduğundan, İİK’nun 365/3. maddesi gereğince istinaf isteminin reddi kararı doğru olup, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.