Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/960 K.2023/1379

Taraflar arasındaki kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine dayanak çekteki imzaya yönelik itirazdan dolayı yapılan yargılaması sonunda İlk Derece Mahkemesince imzaya itirazın kabulü ile; icra takibinin durdurulmasına, asıl alacak olan 300.000 TL'nin %20'si oranında tazminatın alacaklıdan alınarak borçluya ödenmesine, asıl alacak olan 300.000 TL'nin %10'u oranında para cezasının alacaklıdan alınarak Hazine'ye irat kaydına karar verilmiştir.

Kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen ek karar ile istinaf başvuru dilekçesi süresinde olmadığından reddine karar verildiği, işbu ek kararın da alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince alacaklının ek karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile ek kararın kaldırılmasına, esas karara ilişkin başvurunun ise kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, imzaya itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına, koşulları oluşmadığından, alacaklı aleyhine icra inkar tazminatı ve para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlu tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 29.09.2022 tarihli ve 2022/2005 Esas, 2022/9595 Karar sayılı kararı ile bölge adliye mahkemesi kararı bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararın bölge adliye mahkemesince direnilmesi üzerine karar, borçlu tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 364. maddesi gereğince nihai kararlara ilişkin temyiz edilebilirlik sınırı, 2022 yılı için 107.090,00 TL olup, 2004 sayılı Kanunu’n Ek-1 maddesinde parasal sınırların uygulanmasında (temyizen denetlenecek) hükmün verildiği tarihteki miktarın esas alınacağı hüküm altına alınmıştır.

İncelenmesi istenilen ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi’nin 08.12.2022 gün, 2022/2227 E.- 2022/2403 K. sayılı direnme kararı, (temyiz dilekçesinin; 300.000,00 TL asıl alacağın %20’si oranında tazminata ve yine asıl alacağın %10’u oranında para cezasına ilişkin olduğu gözetildiğinde) kararın verildiği tarihte geçerli olan 107.090,00 TL tutarındaki temyiz edilebilirlik sınırının altında olduğundan, direnme kararının esası incelenmeksizin dosyanın 6763 sayılı Kanunun 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nun 373. maddesinin 5. fıkrası uyarınca Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.