Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/4096 K.2025/4661

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

2004 sayılı İİK'nun 363/1. maddesine göre; istinafı kabil olan icra mahkemesi kararlarına karşı, ait olduğu alacak, hak veya malın değer veya miktarı 7.000 TL’yi geçmesi şartıyla istinaf yoluna başvurulabilir. Anılan hükümdeki kesinlik sınırının, aynı Kanunun ek (1). maddesi dikkate alındığında, 01/01/2024 tarihinden itibaren 66.090,00- TL. olarak uygulanması gerekmektedir.

Somut olayda, ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurulduğu, İstanbul Anadolu 38. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 27.11.2024 tarih ve 2024/955 E. 2024/337 K. sayılı kararı ile konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına kara verildiği, davacı tarafından, ilk derece mahkemesi kararına karşı vekalet ücreti ile yargılama gideri yönünden istinaf yoluna başvurulduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nin 19.03.2025 tarih ve 2025/765 E. 2025/796 K. sayılı kararı ile davacının istinaf başvurusunun usulden reddine kesin olmak üzere karar verildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

Temyiz konusu (maktu vekalet ücreti ile yargılama gideri) değerin, ilk derece mahkemesinin karar tarihine göre kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından İİK'nın 365/3. maddesi gereğince istinaf dilekçesinin reddi kararı doğru olup, anılan Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararın onanması gerekmiştir.