Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/4403 K.2025/5189

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Somut olayda, davacının İİK 106 - 110 maddeleri gereğince hacizlerin kaldırılması talebinin reddine dair memur işleminin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, Nevşehir İcra Hukuk Mahkemesinin 05.09.2024 tarih ve 2024/65 E. 2024/185 K. sayılı kararı ile şikayetin reddine karar verildiği, davalı tarafından, ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, ilk derece mahkemesince kararın kesin nitelikte olması nedeniyle istinaf talebinin reddine karar verildiği, davalı tarafca bu karara karşı da istinaf yoluna başvurulduğu,

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 08.04.2025 tarih ve 2025/412 E. 2025/394 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun İİK’nın 363/1. ve 365/1-son maddeleri gereği reddedildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nın 363/1. maddesi ile aynı Kanun'un bazı maddelerinde (m. 134/4, m. 97/5, m. 36/5 gibi), istinaf yoluna başvurulamayacak icra mahkemesi kararları sayılmıştır. İlk Derece Mahkemesince verilen karar, takip borçlusu tarafından ileri sürülen İİK 106 - 110 maddeleri gereğince hacizlerin kaldırılması talebinin reddine dair işleme ilişkin olup, konu itibariyle kesin nitelikte olduğundan, İİK’nın 363/1. ve 365/1-son maddeleri gereğince istinaf isteminin reddi kararı doğru olup, anılan Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.