Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/1087 K.2012/5830

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek; suça konu eşyanın suç tarihi itibariyle pek hafif değerde olması dolayısıyla 765 sayılı TCK uygulamasında sanığın aynı suçtan mükerrir olup olmadığı araştırıldıktan sonra, olmaması durumunda aynı Yasanın 522. maddesinde düzenlenen değer azlığı indiriminin uygulanacağı da göz önüne alınıp, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca;

ayrıca sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK uygulamasında hırsızlığın yanı sıra uzlaşmaya tabi mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını da oluşturduğu gözetilerek, denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezaların belirlenmesi, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uygulamasında hesap hatası sonucu 1 yıl 11 ay 10 gün ceza verilmesi gerekirken 1 yıl 11 ay 5 gün ceza verilmek suretiyle 5 gün eksik ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,