Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/13874 K.2012/19179

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekiye ait yapı kooperatifinin inşaat sahasından inşaat demirinin alınması şeklinde gerçekleştirilen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturması karşısında yazılı şekilde uygulama yapılması ve müştekinin 19.04.2006 tarihinde saat 15.30’da sanığın yakalanmasından sonra inşaat alanından demirlerin çalındığını öğrendiği, aynı gün saat 10.00 sıralarında Bursa çevre yolu kenarına terk edilmiş vaziyette inşaat demirleri olduğunun aynı yerde bulunan DMO güvenlik görevlisinin ihbar ettiği, kolluk tarafından sahibinin araştırılmasına rağmen bulunamadığı,

saat 14.30’da inşaat demirlerini kamyona yükleyen iki kişinin olduğunun kolluğa ihbar edilmesi üzerine sanığın kesintisiz izleme olmaksızın yakaladığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile yazılı şekilde cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı CGTİHK’nun 108. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren Mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu düşünülmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesi gereğince “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,