Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/2735 K.2012/84

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemece sanığın gıyabında, muvafakatini almadan müdafii atayıp bu müdafiinin yüzüne karşı hüküm verdiği, müdafiinin hükmü süresinde temyiz etmediği, sanığa 02.10.2007 tarihinde ilamın tebliğ edildiği, sanığında 05.02.2007 tarihinde ve süresinde kararı temyiz ettiği anlaşılmakla ,CMUK’nın 310. maddesi uyarınca bir haftalık süre geçtikten sonra sanık tarafından hüküm temyiz edildiğinden aynı kanunun 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddine ilişkin tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK.nun lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,