Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/28436 K.2013/1228

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı 5237 sayılı TCY’nın 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY'nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu,şikayetçi olmayan müştekiye karşı sanığın gerçekleştirdiği eyleminin,765 sayılı yasanın 493/1,522(pek fahiş) maddeleri ile 5237 sayılı yasanın 142/1-b ve 143 .maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu ile birlikte aynı Yasanın 116/1-4 maddesinde düzenlenen geceleyin konut dokunulmazlığını bozma

suçunu da oluşturduğunun gözetilerek öncelikle bu suçtan uzlaşma girişiminde bulunulması netice alınamadığı takdirde her iki kanun gereğince ayrı ayrı hükümler kurularak sanığın lehine olan yasanın tespiti ile buna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi