Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/33239 K.2013/4834

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zamanaşımı süresi içerisinde mala zarar verme suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamı bulunduğu halde 5237 Sayılı TCK'nın 58. maddesinden uygulama yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Uyaptan yapılan sorgulamada hükmün tefhim olunduğu son oturumda sanığın Silivri Kapalı Cezaevi'nde olduğunun anlaşılması karşısında, duruşmadan bağışık tutulma talebi bulunmayan sanığın cezaevinde olduğu araştırılmadan son oturumda hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 Sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,