Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/3785 K.2012/6321

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, tanık ...'in aşamalarda tutarlı olarak ifade ettiği üzere iki arkadaşı ile birlikte olay tarihinde müştekinin evine kapı kilidini sert bir cisimle zorlayarak girdiği ikamette temin ettiği çelik kasa anahtarı ile çalışma odasında bulunan çelik kasayı açarak ziynet eşyalarını çalması şeklinde gerçekleşen eylemin 765 sayılı TCK'nın 493/2-son maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip,

anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/2-son maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d, maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/1 ve 151/1. maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden değerlendirme yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken,

yazılı şekilde karar verilmesi yapılan uygulamanın sanık yararına olmasını aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.