Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/5009 K.2012/5991

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın olay günü gece sayılan zamanda, yanında diğer sanıkla birlikte şikayetçiye ait iş yerinin sağlam ve muhkem olan kilitlerini kırarak içeri girip normal değerde olan sigaraları çaldığı olayda, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün maddelerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmeyip, 5237 sayılı Yasaya göre verilmesi gereken ceza belirlenmeden denetime olanak vermeyecek şekilde 765 sayılı TCK ile hüküm kurulması,

2- Sanığın şikayetçiye yönelik eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522 (normal değer) maddeleriyle, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın şikayetçiye yönelik eylemine uyan 142/1-b, 143/1; 116/2-4; 151/1 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları ile ilgili 5271 sayılı Yasanın 5560 sayılı Yasa ile değişik 253 ve 254. maddeleri dikkate alındığında “uzlaşma” hükümlerinin uygulanması durumunda 5237 sayılı TCK’nın; uygulanmadığı takdirde ise, 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına bulunduğunun gözetilmemesi,