Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/5858 K.2012/4466

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, aşamalarda sanıkların akıl hastalığı ya da akıl zayıflığına yönelik bir husus ileri sürülmediğinden, dasyada da bu konuda bir tespit bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların, yakalandıklarında suçu kabullenip çaldıkları yeri göstermek suretiyle suça konu eşyanın henüz başvurusu bulunmayan yakınana iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında, haklarında 5237 sayılı TCK’nun 168/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

2- 5237 sayılı TCY'nın 2. maddesinin "Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz" hükmünü içerdiği, yaşı küçük sanık hakkında hangi hallerde çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceğinin aynı Yasanın 31 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 11. maddelerinde açık olarak belirtildiği gözetilmeden, hırsızlık suçundan mahkum olan sanıklar hakkında, ayrıca 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5. maddesi uyarınca tedbir kararı verilmesi,

3-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı olarak “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi,