Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/11152 K.2013/19519

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamede, mala zarar verme suçundan da cezalandırılması talep edilmesine rağmen; mala zarar verme suçu bakımından herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla; bu suç yönünden her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık hakkında Kayseri Çocuk Mahkemesi'nin 2008/242 Esas, 2009/371 Karar sayılı hükmü ile hırsızlık suçu nedeniyle verilen hapis cezasına ilişkin ilamın suç tarihinden sonra, 08/06/2009 tarihinde kesinleştiği; dolayısıyla sanığın suç tarihinde sabıkasının bulunmadığı anlaşıldığından; 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı yasanın 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi; yine, suç tarihinde sabıkası bulunmayan sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği bakımından bir değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması;

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) 5237 sayılı TCK'nın 61/5. maddesinde yazılı sıralamaya aykırı olarak, sözü edilen yasanın 168/1. maddesinin aynı yasanın 31/3. maddesinden önce uygulanması;