Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/19517 K.2013/33196

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/2. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eyleminin 142/2-d. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2-4. maddesinde tanımlanan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi ve ilk eylemin gece vakti işlenmesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nuna göre hüküm kurulurken 143 maddesince verilen cezanın artırılmaması ve hırsızlık eyleminden elde ettiği menfaati iade etmeyen sanğın etkin pişmanlığının söz konusu olamayacağından,

unsurları oluşmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile cezadan indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uygulanmamış ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.