Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/22824 K.2013/36893

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanıklar ..., ..., ... ve ...'a yüklenen mala zarar verme suçu bakımından yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II) Sanıklar ..., ..., ... ve ...'a yüklenen hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları bakımından yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanıkların suç tarihinde kayden sabıkasız oldukları; konut dokunulmazlığını ihlal suçunda, suçun niteliği gereği giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmadığı gibi hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle bu suç açısından da bir zararın oluşmadığı; mahkemece hatalı olarak zararın giderilmediğinden bahisle sanıklar hakkında verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde yer alan ölçütün değerlendirilmesi suretiyle, sanıkların tekrar suç işleyip işlemeyeceği yönünde oluşacak kanaate göre yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması;

2)5395 sayılı Yasanın 35. maddesine aykırı olarak, gerekçesi gösterilmeksizin sanık ... hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması;

M.K