Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/23607 K.2013/3797

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında müşteki ... ve müşteki ...'ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın müşteki ...'un işyerine girerek tamir için bulunan diğer müşteki ...'nun kapısı açık aracından oto teybini çaldığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyan tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde ve yasal olmayan gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından hırsızlık suçuna ilişkin ceza kısımları çıkartılarak yerine;

''Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca hükmolunan 3 yıl hapis cezasından aynı Yasanın 143/1 maddesi gereğince ¼ artırım yapılarak 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Yasanın 31/3 maddesi uyarınca 1/3 indirim yapılarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuçta bu suçtan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına''cümleleri eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C-Sanık ... hakkında müşteki ...'a yönelik mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçların kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığa isnat edilen geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun 19.12.2006 tarihinden sonra uzlaşma kapsamına alınan suçlardan olması, müşteki ...'ın gerek hazırlık aşamasında gerekse bozma öncesi yargılama aşamasında ifadesinin alındığı tarihlerde geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun uzlaşma kapsamına giren suçlardan olmaması nedeniyle bu tarihlerdeki müşteki ...'ın "uzlaşmak istemiyorum " şeklindeki açıklamalarının geçersiz olması karşısında;

öncelikle işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun uzlaşma kapsamına alınmasından sonra bozma sonrası dinlenen müştekinin zarar talep etmeksizin şikayetinden vazgeçtiği dikkate alınarak uzlaşmanın hukuki sonuçlarının hatırlatılması suretiyle taraflara uzlaşma teklif edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun uzlaşma kapsamına alınmasından önce mağdurun uzlaşmak istemediğini beyan ettiği gerekçesiyle karar verilmesi,

2-Mala zarar verme suçunun 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesine 5560 sayılı yasa ile eklenen 4.fıkrasının yürürlüğe girdiği 19.12.2006 tarihinden önce işlendiği ve bu nedenle suçun kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, müştekinin yargılama sırasında davasından vazgeçtiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; mala zarar vermek suçundan şikayet yokluğu nedeni ile 5237 sayılı TCK'nın 73. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulması,