Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/25575 K.2014/949

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Hırsızlık eyleminin 13/06/2007 günü saat 21:30 sularında gerçekleştirildiği; bu tarihte Kartal ilçesinde güneşin saat 20:40'da battığı; 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 21:40'dan önceki zaman diliminin gündüz vakti olarak kabul edilmesinin gerektiği anlaşılmakla; hırsızlık eyleminin gündüz vakti sayılan bir zaman diliminde işlenmesine karşın, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1 maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza tayin edilmesi;

2)Hırsızlık suçu nedeniyle hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 2 ay hapis cezasından aynı yasanın 35/2. maddesi gereğince 3/4 oranında indirim yapılması sonucunda, 6 ay 15 gün hapis cezası yerine 8 ay 20 gün hapis cezasına; sonuç olarak da, TCK'nın 62/1. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay 12 gün hapis cezası yerine yazılı şekilde 7 ay 6 gün hapis cezasına hükmedilip; TCK'nın 50/1-a maddesinin de uygulanması sonucu neticeten 3.240,00 TL adli para cezası yerine 4.320,00 TL adli para cezasına hükmolunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında hırsızlık suçu nedeniyle kurulan hüküm fıkrasındaki, TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün tümden çıkarılarak, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezasına, TCK'nın 35/2. maddesi

2