Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/7464 K.2012/23516

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı dikkate alınmışsa da: 5237 sayılı TCK'nın 142/4 maddesinin suç tarihinden sonra yürürlüğe girmesi nedeniyle, müştekilerin 15.09.2008 tarihli celsede şikayetlerinden vazgeçtikleri ve herhangi bir talepleri olmadan uzlaştıklarını beyan etmeleri, sanık müdafiinin de aynı celsede uzlaşmayı kabul ettiğini bildirmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın sanık lehine olduğunun gözetilmemesi,

2- Sanık ... ve müştekilerin beyanlarının alındığı 29.04.2003 tarihli duruşma tutanağının ilk sayfasının zabıt katibi tarafından imzalanmayarak CMK'nın 219/1 maddesine muhalefet edilmesi

3- Sanığın adli sicil kaydından, aynı neviden olan Söke Asliye Ceza Mahkemesinin 1997/528-1191 esas karar sayılı ilamının 05.08.2000 tarihinde yerine getirildiği anlaşılmasına rağmen hakkında 765 sayılı TCK'nın 81/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Müşteki ...'a ait işyerinden çalınan malzemelerin değerini, 04.05.2004 tarihli celsede, bilirkişinin 1.940,00 TL hesaplamış olması dikkate alındığında, suç tarihindeki değerinin yerleşik uygulamaya göre pek fahiş kabul edilerek 765 sayılı TCK'nın 522/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,