Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/898 K.2012/10037

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkeme ilamında temyiz yasa yoluna başvuru şekli açıkça gösterilmediği anlaşıldığından, 01.02.2011 havale tarihli temyiz dilekçesinin yasal süre içerisinde verildiği kabul edilerek; Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, hukuki değerden yoksun bulunan 10.02.2011 gün ve 2007/533 esas, 2008/821 karar sayılı “temyiz talebinin reddine” ilişkin ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın arkadaşlarıyla birlikte müştekiye ait evde hırsızlık yaptıktan sonra olay yerine polislerin gelmesi üzerine binanın çatı giriş kapısına saklanır şekilde yakalandığı anlaşıldığından eyleminin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının tartışılmaması,

2- CMK'nın 225/1 maddesine göre mahkemenin iddianamedeki anlatımla bağlı olduğu ve "mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal" suçlarından açılmış bir kamu davası bulunmadığı halde mahkemece bu suçlardan da yargılama yapılıp ceza verilmesi; Kabule göre de, sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan uygulama yapıldığı sırada birden fazla kişi birlikte eylemi gerçekleştirdikleri anlaşılmasına rağmen hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

3- Dosya içerisindeki tutanaklara göre karakol içerisindeki camı ... adlı kişinin kırdığı belirtilmesine karşın, sanığın kamu malına zarar verme suçuna ilişkin hükümlülüğüne dair hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,